Pausanias Project


Delphi

1 stier van Kerkyra (9.3)  

2 monument v.d. Arkadiërs (9.5)

3 monument Spartanen (9.7-11)   

4 monument Marathon + Houten    Paard (9.12-10.2)      

5 Zeven tegen Thebe (10.3)   

6 Epigonen (10.4)

6a koningen Argos (10.5)       

7 monument Tarantijnen (10.6)

8 schathuis Sikyon (11.1)            

9 schathuis Siphniërs (11.2) 

10 schathuis Thebe  (11.5) 

11 schathuis Athene (11.5)  

12 schathuis Syracuse (11.5)    

13 schathuis Knidos         

14 bouleuterion            

15 rots v.d Sibylle (12.1)

16 zuil v.d. Naxiërs

17 zuilbases v. Monument

18 Stoa Atheners (11.6)                 

19 schathuis Korinthe (13.5)      

20 schathuis Kyrene         

21 Prytaneion                    

22 slangenzuil Plataia (13.9)

23 strijdwagen Rhodos

24 verscheidene monumenten

25 altaar v. Chios

26 monument Prusias

27 tempel Apollo

28 monument Aemilius Paulus

29 stoa Aitoliërs

30 theater                       

31 monument Daochos           

32 hof v. Neoptolemos 

33 Dionysos-heiligdom?

34 Leschè Knidiërs                  

De temenos (hof) van Apollo wordt gevormd door een ratjetoe aan monumenten. Met de tekst van Pausanias, een goede reconstructie (bron: Papachatzis) en de vondsten in het museum, is het echter toch mogelijk zich een goede voorstelling te maken van de site.

De schathuizen

Van de schathuizen in Delphi, die werden gebruikt om de votiefgaven in op te stellen van de steden die ook de schathuizen hadden laten bouwen, is dat van de Atheners (rechts), gebouwd rond 490 v. Chr. het bekendste. Het schathuis van de Knidiërs (links) is tamelijk slecht bewaard gebleven. Van het schathuis van de Siphniërs (rond 525, reconstructie onder) zijn nog grote delen van het (Ionische) fries bewaard gebleven, die te zien zijn in het museum in Delphi. Dit prachtig gedetailleerde archaïsche fries is alleen al een bezoek aan het museum waard. Voldoende fragmenten van het schathuis (inclusief de Karyatiden ) zijn bewaard om een complete reconstructie van de voorgevel mogelijk te maken.  Enkele foto’s van het fries worden hieronder getoond.

Links: drie godinnen zitten de uitkomst af te wachten van een duel voor de poorten van Troje. Midden: strijd tussen de goden en giganten; twee leeuwen, die de strijdwagen trekken van Artemis, vechten dapper mee. Rechts: Apollo en Herakles strijden om het bezit van de heilige drievoet van Delphi; in het midden de god Zeus, die in het gebeuren ingrijpt.

Zuilenhal v.d. Atheners en Steen van Herophile

De Steen van Herophile werd volgens Pausanias door één van de Sybilles gebruikt als “podium” om vandaar haar voorspellingen te laten horen.

De zuilenhal van de Atheners. De letters van de erop staande inscriptie hebben een archaïsche vormgeving en dateren uit ongeveer 500 voor Christus. De zuilenhal moet daarom veel ouder zijn dan Pausanias  denkt , opgericht naar aanleiding van een beroemde overwinning van de Atheners over de Boiotiërs in 507 ( vergelijk Herodotos 5.77), of naar aanleiding van de zeeslag bij Salamis in 480. De buit van de Peloponnesische oorlogen is vervolgens later neergezet. De inscriptie luidt:

          De Atheners hebben deze zuilenhal neergezet en de wapens en de          bootversieringen die ze op de vijanden hebben veroverd.  

De tempel van Apollo

De grote tempel van Apollo in Delphi is momenteel vermoedelijk het meest gefotografeerde object van het hele heiligdom, maar wordt door Pausanias grotendeels genegeerd. De tempel staat aan de noordkant direct op de maagdelijke rotsbodem, maar aan de zuidkant (vanwege het sterk aflopende terrein) op platform van onregelmatig bewerkte stenen met een totale hoogte van 4.60 m. De tempel bezat 6 x 15 met stuc overtrokken zuilen. De mythische voorgangers uit Pausanias niet meegerekend stonden op dezelfde plek eerst een houten tempel uit de 7e eeuw voor Christus, die in 548 v. Chr. in vlammen opging, daarna een grote archaïsche tempel, gebouwd tussen 530 en 505 v. Chr., die uitvoerig werd bewonderd door Aischylos, Euripides en Pindaros. Talloze fragmenten van deze tempel zijn teruggevonden, waaronder (deels) ook de gevelsculpturen, die nu in het plaatselijk museum zijn te bewonderen. De huidige tempel, gebouwd na de ondergang van de archaïsche tempel in 373 v. Chr. is gebouwd tussen 366 en 329 door Xenodoros en Agathon, is in 88 v. Chr.  in brand gestoken door barbaren uit Thrakië en daarna verder onttakeld door de Romeinse veldheer Sulla. Herbouwd door keizer Domitianus, is er van de gevelsculpturen van deze tempel, die door Pausanias worden beschreven, niets meer teruggevonden.

Uit dank voor hun hulp bij de herbouw van de tempel na de grote aardbeving van 376 v. Chr., schonken de Delphiërs aan de inwoners van Chios voorrang bij het raadplegen van het orakel van Delphi.

Een leschè is van oorsprong een Ionisch woord dat “vergaderplaats” of “vergadering” betekent. In veel Griekse steden bevonden zich dergelijke plekken, soms gereserveerd voor een bepaald doel, soms ook gewoon gebruikt als plek om te chillen. Het gebouw in Delphi is rond 450 v. Chr. gebouwd. Over z’n precieze functie is niet veel bekend. Des te meer over de decoratie van het gebouw, waarvan de muren waren versierd met schilderingen van Polygnotus. Deze, op dat moment zo’n 600 jaar oud en mogelijk al meerdere malen gerestaureerd, worden uitvoerig door Pausanias besproken. Op grond van de tekst en contemporaine vaasschilderingen zijn er meerdere pogingen tot reconstructie gedaan.

          Pausanias beschrijft twee schilderingen, de Ilioupersis (de verwoesting van Troje) waarin meerdere scènes werden afgebeeld die teruggingen op diverse dichtwerken over de verwoesting van Troje, en de Nekyia, waarin Polygnotus  scènes uit de onderwereld beschrijft, waarbij hij opnieuw zich baseert op andere (inmiddels verloren gegane) dichtwerken dan die van Homerus. Voor een reconstructie met uitleg klik de titels aan.